31/10/12

Δίπλα στο Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ.Χρυσόστομο


Γράφει: Η Αντωνία Μπούζα
Αισθάνομαι την ανάγκη να σχολιάσω την απαράδεκτη από πλευράς ύφους,στυλ ακόμη και γραμματικής θα έλεγα ανακοίνωση βουλευτού του Νομού Μεσσηνίας της Χρυσής Αυγής, που λανθασμένα θεώρησε ότι έχει το δικαίωμα καίτοι διαβιεί μέσα σε μία δημοκρατική Χώρα να φιμώσει απόψεις ,να καυτηριάσει αναιδώς θέσεις και να προσβάλλει τον εκπρόσωπο της Ελλαδικής Εκκλησίας στη Μεσσηνία.
Διαμαρτύρομαι για τη χυδαιότητα και συντάσσομαι δίπλα στο Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μεσσηνίας κ.Χρυσόστομο,θεωρώντας ότι η προσπάθεια φίμωσης ενός άξιου ανθρώπου και επιστήμονα κατ΄αρχάς και εξαίρετου Ιεράρχη με σημαντικό έργο στη συνέχεια ,προσβάλλει και μειώνει τους Μεσσήνιους πολίτες.
Υπερασπίζομαι το δικαίωμα στην ελεύθερη κατάθεση απόψεων και της αδιατάραχτης δυνατότητας για κριτική μέσα στα όρια που επιτάσσει η δημοκρατία και μόνον.

28/10/12

Η Αριστερά παραμένει στην εφηβεία.....


Γράφει : Η Αντωνία Μπούζα
Πότε επιτέλους θα ξεφύγει η αριστερά από το σύνδρομο της καθ΄έξιν διαμαρτυρίας εν παντί τόπο και χρόνο και θα δείξει ωριμότητα και σύνεση για να διαχειρισθεί τις ανάγκες της εποχής, τις νέες ευθύνες που έχει αναλάβει, αλλά και τις προσδοκίες των πολιτών που επιζητούν υπευθυνότητα;
Μοιάζει η περίπτωσή τους, σαν τον άνθρωπο που καίτοι μεγάλωσε, απέκτησε οικογένεια και ανέλαβε ευθύνες ,θεωρεί ότι μπορεί να λειτουργεί εσαεί ως έφηβος , άρα ανέμελος,ατίθασος, ονειροπόλος και εν τέλει ανεύθυνος.
Αυτές τις σκέψεις μου δημιουργεί η παρακολούθηση των δράσεων ιδίως του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και των λοιπών κομμάτων της Αριστεράς, σχετικά με την εμμονή τους για δράσεις συνέχεια στο δρόμο , στις γειτονιές και ξανά πάλι στο δρόμο, στις πλατείες .....
Εδώ και δεκαετίες ζούμε το ίδιο σκηνικό!
Πορείες, διαμαρτυρίες, συναυλίες με σκοπό τη διαμαρτυρία και μονίμως καταγγελία για τα πάντα!
Απουσιάζει παντελώς η υπεύθυνη πολιτική τεκμηρίωση, απουσιάζει παντελώς η καινοτομία και ο σύγχρονος πολιτικός λόγος βασιζόμενος στα πραγματικά περιστατικά της χρονικής περιόδου που διανύουμε και που θα δίνει προοπτική και ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον.Έτσι και σήμερα όπου η πληγωμένη Ελλάδα εόρτασε την επέτειο του ΟΧΙ , μία επέτειο που της δίνει δύναμη και οι ηρωϊκές θύμισες της αναπτερώνουν το ηθικό, βρήκαν ευκαιρία αριστερές δυνάμεις να παρουσιάσουν άλλη μία κακόγουστη παράσταση.
Μόνο ως έλλειψη  σεβασμού στο κλίμα της ημέρας και στο πατριωτικό συναίσθημα των Ελλήνων, εκλαμβάνω ειλικρινά αυτό που μεθοδεύτηκε μετά το πέρας της παρέλασης στην πόλη της Καλαμάτας.
Δηλαδή την πορεία του ΣΥΡΙΖΑ του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡΣΥΑ την ημέρα που οι Έλληνες τιμούσαν την ανδρεία των προγόνων μας.
Χάθηκε μία άλλη ημέρα για την πορεία τους και για τις απαιτούμενες δράσεις τους, που τις επιβάλλει η θέση τους ως αντιπολίτευση μέσα σε ένα υγιές δημοκρατικό περιβάλλον;
Πως θα αντιδράσουν οι απλοί πολίτες όταν βλέπουν κυρίως τους εκπροσώπους μας στο κοινοβούλιο να γράφουν στα παλαιά τους τα παπούτσια τη νομιμότητα, την παράδοση και τη δημοκρατία;
Όταν δε μπορούν να καταλάβουν τη διαφορά μεταξύ της διαμαρτυρίας, από την απόδοση τιμής στα ιερά και τα όσια των Ελλήνων και στον παραδειγματισμό της μαθητιώσας νεολαίας;
Το καθήκον όμως έχει διαφορετική ανάγνωση για πολλούς.
Ορισμένοι ως φαίνεται θεωρούν ότι διαλύοντας ακόμη και τα συναισθήματα υπερηφάνειας και τιμής για το ένδοξο παρελθόν μας εξυπηρετούν στόχους του σήμερα .
Υπάρχουν όμως και άλλοι που πιστεύουν ότι κάνουν το καθήκον τους και με το παραπάνω προωθώντας βιομηχανία ερωτήσεων, ξεπερνώντας ακόμη και νεαρή πρώην βουλευτή του Νομού μας, που κατείχε το σχετικό ρεκόρ .
Αλλά το ζητούμενο είναι τι μένει από όλην αυτήν την υπερδραστηριότητα του πεζοδρομίου ως όφελος για τον τόπο!
 Εσείς φίλοι μου βλέπετε κάτι;









27/10/12

Το 1940 και το σήμερα!


Γράφει: Η Αντωνία Μπούζα
Περισσότερο παρά ποτέ  οι Έλληνες αυτήν την περίοδο που βιώνουν δυσχερείς καταστάσεις  που έχουν αλλάξει ριζικά τον τρόπο ζωής τους,θα αισθανθούν το πραγματικό νόημα της επετείου του ΟΧΙ.
Άλλωστε οι επέτειοι που παραπέμπουν σε ένδοξες περιόδους της πατρίδας μας, φαντάζουν στις δύσκολες στιγμές, ως το αποκούμπι όλων μας και μας δίνουν θάρρος και ελπίδα για το αύριο.
Έτσι και τώρα μετά από μία μακρά περίοδο πλαστής ευημερίας, μία περίοδο που χτίζαμε παλάτια κυριολεκτικά στην άμμο και πιστεύαμε πως θα άντεχαν στις δυσκολίες, ήρθε η στιγμή για την πικρή αλήθεια.
Τίποτα δεν ήταν βασισμένο στο σχεδιασμό, στη δουλειά και στην αληθινή προκοπή.
Αεριτζίδικα λεφτά καταναλώναμε κατά κύριο λόγο και ξοδεύαμε αλόγιστα καίτοι υπερχρεωμένοι και εξαρτώμενοι από τους δανειστές μας.
Συντηρήσαμε ένα πελατειακό κράτος και συνηθίσαμε στα εύκολα ενώ μας άνοιγαν όλοι οι δρόμοι -σπουδές, εργασία, χρήματα,θέσεις- αρκεί να είμαστε δίπλα σε κάποιον "μεγάλο".
Η φούσκα λοιπόν ήταν επόμενο να σπάσει και να μας επηρεάσει όλους.
Ποία όμως η σχέση των τωρινών δεινών μας , με το ένδοξο παρελθόν;
Τότε είμασταν πραγματικά φτωχοί ,αλλά υπερήφανοι , αγέρωχοι, πατριώτες και μαχητές! Κάτι που δυστυχώς σήμερα είναι σπάνιο, διότι επί της ουσίας κανείς δεν ξεκινά με τελείως αγνές προθέσεις.Οι περισσότεροι έχουν κάπου στο πίσω μέρος του μυαλού τους ,κάποιο δικό τους "θέλω" και γι αυτό πασχίζουν και αγωνίζονται.
Έτσι ενώ το ένδοξο 1940  οι Έλληνες έδωσαν νόημα στη ρήση του Αισχύλου ..."πως μόνοι ἐμεῖς, (οἱ Ἕλληνες) ἀντίθετα ἀπὸ τοὺς βαρβάρους, δὲν μετροῦμε ποτὲ τὸ πλῆθος τοῦ ἐχθροῦ στὴν μάχη"
και  αναγκάστηκαν να αντιμετωπίσουν ηρωϊκά τους στρατοὺς τεσσάρων χωρών ταυτοχρόνως, Ιταλίας, Αλβανίας, Γερμανίας και Βουλγαρίας σε αντίθεση με άλλους λαούς που απλά υπέκυψαν και παραδόθηκαν αμαχητί ,τι ζούμε σήμερα;
Όντας ιδιαιτέρως ευάλωτοι, τρέχουμε πίσω από όποιον πολιτικό φορέα πλειοδοτήσει περισσότερο σε παροχές, ξεχνώντας πως πρέπει να θεραπεύσουμε πολλές παθογένειες, προτού σηκωθούμε πάλι αγέρωχοι.
Δυστυχώς μέσα στον κακό χαμό του σήμερα υπάρχουν δυνάμεις που πλειοδοτούν καίτοι ξέρουν τις δυσκολίες, απλά και μόνο για δημοσκοπική άνοδο.
Εμείς όμως οι απόγονοι των ένδοξων Ελλήνων τι πρέπει να κάνουμε;
Να κλείσουμε τ΄αυτιά μας στις σειρήνες του λαϊκισμού και να δείξουμε απλά πως είμαστε Έλληνες , θα τα καταφέρουμε και τώρα όπως παλιά και πως κάποια στιγμή θα ξανάρθει η εποχή του κλέους και της αναγνώρισης για την πατρίδα μας!

20/10/12

Το απομεσήμερο ενός χαύνου ΣΕΦΕΡΗΣ


Δύο μέρες μετά τον ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΤΑΘΜΟ, ο Σεφέρης έγραψε «Το απομεσήμερο ενός χαύνου», έξοχο ένα σκωπτικό – πολιτικό πρωτίστως, σχόλιο, – το οποίο δεν συμπεριλαμβάνεται σε καμιά ποιητική του συλλογή, αν και είναι άρτο και συμπληρωματικό, οιονεί, του «Τελευταίου σταθμού» του. 

Το απομεσήμερο ενός χαύνου

Τράβα αγωγιάτη, καρότσα τράβα,
 
τράβα να φτάσουμε γοργά στην Κάβα !
Φύσα
 
βαπόρι, βόα μηχανή,
να ’ρθούμε πρώτοι εμείς! – οι στερνοί.

Τα στερνοπαίδια και τ’ αποσπόρια
και τα’ αποβράσματα και τ’ αποφόρια
μιας μάχης που ήταν γι’ άλλα κορμιά
για μάτια αλλιώτικα κι άλλη καρδιά.

Πολιτικάντηδες, καραβανάδες,
ψιλικατζήδες, κολλυβιστάδες,
μούργοι, μουνούχοι και θηλυκά –
τράβα αγωγιάτη! Βάρα αμαξά!

Φτωχή πατρίδα στα μάγουλά σου 
μαχαίρια γράφουνε το γολγοθά σου
μάνα λιοντόκαρδη, μάνα ορφανή,
κοίτα αν αντέχεις τέτοια πομπή:
Το ματσαράγκα, το φαταούλα
με μπογαλάκια και με μπαούλα
τη χύτρα που έβραζε κάθε βρωμιά
λες και την άδειασαν όλοι με μια

σ’ αυτούς ανάμεσα τους ήπιους λόφους
όπου μας κλείσανε σαν υποτρόφους
ενός αδιάντροπου φρενοβλαβή
που στο βραχνά του παραμιλεί.

Δες το σελέμη, δες και το φάντη
πως θυμιατίζουνε τον ιεροφάντη
που ρητορεύεται λειτουργικά
μπρος στα πιστά του μηρυκαστικά.

Μαυραγορίτες από τα Νάφια
της προσφυγιάς μας άθλια συνάφια,
γύφτοι ξετσίπωτοι κι αρπαχτικοί,
λένε, πατρίδα, πως πάνε εκεί

στα χώματά σου τα λαβωμένα
γιατί μαράζωσαν, τάχα, στα ξένα
και δεν μπορούνε χωρίς εσέ –
οι φαύλοι: τρέχουνε για το λουφέ.
Cava dei Tirreni, 7 Ὀκτωβρίου ’44

Το βρήκα από έναν καλό μου φίλο και το δημοσιεύω!

Βορά στις ορέξεις των άκρων οι ένστολοι πολίτες!


Γράφει: Η Αντωνία Μπούζα
"Ο λόγος σου με χόρτασε και το φαί σου φάτο" λέει ο θυμόσοφος λαός, όταν θέλει να εκφράσει κάποιο παράπονο!
Αυτό μου ήρθε στο μυαλό όταν άκουσα την ημέρα της εορτής της ΕΛ.ΑΣ.,υψηλόβαθμο στέλεχος του συνδικαλιτικού φορέα των Αστυνομικών, να μου περιγράφει το τι απεκόμισε από την επαφή του με την πολιτική και φυσική ηγεσία της Ελληνικής Αστυνομίας.
Η μεταστροφή μου είπε  στο πριν και στο μετά, είναι τόσο εμφανής που απλά ενόχλησε.
Αντιληπτό το ότι δεν υπάρχουν χρήματα! Αντιληπτό πως η κοινωνία μας πλήττεται και πως ότι ισχύει για έναν κλάδο εργαζομένων την επόμενη στιγμή επεκτείνεται και στους λοιπούς.
Αλλά ο τρόπος; Το απόμακρον του πράγματος πλαισιωμένο από την παροδική (πάντα είναι παροδική) δύναμη και εξουσία ενόχλησε!
Έτσι ένας κλάδος εργαζομένων που λειτουργεί ως ο σάκκος του μποξ και το κόκκινο πανί για την Αριστερά και συνήθως κινείται στο κέντρο και στα δεξιά των πολιτικών σχηματισμών της Χώρας μας, σπρώχνεται κυριολεκτικά στην αγκαλιά των άκρων, που θεώρησαν ότι βρήκαν πεδίον δόξης λαμπρόν και προσπαθούν ν΄αρπάξουν την ευκαιρία!
Έτσι πυκνώνονται οι εμφανίσεις εκπροσώπων των άκρων - με τον κοινοβουλευτικό μανδύα- σε εκδηλώσεις και συναθροίσεις Αστυνομικών και γενικότερα ενστόλων πολιτών , αλλά και η καθημερινή δήθεν στήριξη στον αγώνα και το μόχθο τους.
Τείνουν να γίνουν βορά στις ορέξεις της Χρυσής Αυγής οι εργαζόμενοι στα Σώματα Ασφαλείας και τις Ένοπλες δυνάμεις και αυτό, εξ΄αιτίας αλαζονικών συμπεριφορών και εμφανών τάσεων απαξίωσης .
Τα αιτήματά τους δίκαια, αλλά οι συγκυρίες τα κάνουν μη υλοποιήσιμα.Παρά ταύτα, όλοι οι εργαζόμενοι κατανοούν τη δυσκολία της πατρίδας και έστω και με τις πενιχρές αποζημιώσεις που λαμβάνουν, προσπαθούν ακόμη και ιδίοις εξόδοις να κρατήσουν όρθια την Αστυνομία.
Αλλά πρέπει να θυμούνται κάποιοι, πως "αν χυθεί το γάλα δε ξαναμαζεύεται" και οφείλουν να ενεργήσουν τάχιστα, διότι ακόμη όλα είναι υπό διαμόρφωση.



19/10/12

Ο σκοτεινός.....λαβύρινθος Σκουρλέτη!


Γράφει : Η Αντωνία Μπούζα
Ο ΣΥΡΙΖΑ μη δυνάμενος να προσαρμόσει τον αντιπολιτευτικό του λόγο στα δεδομένα των στιγμών που ζούμε, βλέπουμε πως συνεχίζει απτόητος να κινείται με πολιτικό λόγο δεκαετίας 1980.
Μίας δεκαετίας όπου με την πάροδο του χρόνου έγινε πλέον σαφές και στους πιο δύσπιστους, πως ήταν η απαρχή της καταστροφής της οικονομίας μας.
Όπως επίσης και η απαρχή της εμπέδωσης στην κοινωνία, του δικαιώματος της «αρπαχτής» και της νομιμοφανούς ρεμούλας, που έκανε μερικούς επιτήδειους πάμπλουτους και την πλειοψηφία των  Ελλήνων φτωχότερους.

Έτσι φτάσαμε στο απαιτητικό σήμερα , σε ένα παρόν που επιβάλλει οι πολιτικές δυνάμεις να σταθούν στο ύψος τους και με υλοποιήσιμες πολιτικές, να κάνουν τα αδύνατα δυνατά να σώσουν την πατρίδα μας.
Αντί αυτού ακούμε την Αξιωματική αντιπολίτευση να κραυγάζει κυριολεκτικά, να μην έχει καταλάβει το διακύβευμα και να καλεί μονάχα στη συνέχιση της συνήθους πρακτικής της διαμαρτυρίας στους δρόμους.
Συγχρόνως πράττοντας επιπόλαια, συνεχίζει να στηρίζει προκλητικά τους κουκουλοφόρους και να αγνοεί το ρόλο που ανέλαβε (της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης) που απαιτεί πολιτικούς ελιγμούς, προτάσεις, θέσεις και διεθνείς επαφές.
Φανερά πια, λαϊκίζουν επικίνδυνα μη συναισθανόμενοι ότι το εκρηκτικό κλίμα που συντηρούν, μπορεί να προκαλέσει την απευκταία έκρηξη και να διαλύσει την εύθραστη ηρεμία μας, ακόμη και τη δημοκρατία μας.

Εξ αφορμής της δημοσιοποίησης των απόψεων του κ.Πάνου Σκουρλέτη εκπροσώπου τύπου του ΣΥΡΙΖΑ σε πρωινή τηλεοπτική εκπομπή , καταθέτω την ανησυχία μου για τις εξελίξεις και απορώ που δεν υπάρχει κάποιος στο χώρο του, να πει του κυρίου αυτού, πως η βία δεν έχει χρώμα και πολιτική κατεύθυνση.Απλά είναι βία !
Πως άκρα υπάρχουν και στις δύο πλευρές του πολιτικού μας φάσματος.
Πως δεν είναι δυνατόν οι κουκουλοφόροι νεαροί να βαπτίζονται εκπρόσωποι των κοινωνικών  αγώνων!
Πως δεν είναι δυνατόν να απαξιώνεται η παρουσία του Εισαγγελέα που διέταξε τις συλλήψεις και να βαπτίζονται προκαταβολικά, άμα τη συλλήψει «αθώα παιδιά», όσοι έχουν κατακάψει την Αθήνα τόσες φορές!
Κανείς δεν ισχυρίσθηκε πως οι κουκουλοφόροι είναι μεσήλικες! Νέα παιδιά είναι, αλλά με καταστροφικές λογικές και πρακτικές για την κοινωνία και τους λοιπούς φιλήσυχους Έλληνες, επειδή δυστυχώς υιοθετούν αδιέξοδα μονοπάτια βίας.
Εκπροσωπεί την αξιωματική αντιπολίτευση και αποδέχεται δημοσίως μάλιστα, όποια καταγγελία κάνει ο κάθε λαθρομετανάστης, που μπορεί  να έχει και άλλες βλέψεις για την Ελλάδα;
Θεωρεί πως αυτός έχει μονάχα, το προνόμιο της δημοκρατικής ευαισθησίας και της υποχρέωσης προάσπισης των συμφερόντων των εργαζομένων;
Πιστεύει πως κάνει το καθήκον του στην κοινωνία, καλώντας συνέχεια τους πολίτες να βγαίνουν στους δρόμους και αγκαλιάζοντας άκριτα κάθε κοινωνική ομάδα ;
Πολιτικές προτάσεις πότε θα ακουστούν; 
Δε ζητούμε ευφυολογήματα αλλά οφείλουν να παρουσιάσουν ξεκάθαρες θέσεις.
Πότε θα μας ξεκαθαρίσουν αν συμμερίζονται τις απόψεις που εξέφρασε ο πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ο κ.Αλαβάνος ότι «έξοδος από το μνημόνιο σημαίνει και έξοδος από το ευρώ»;
Τι έχουν ν΄απαντήσουν σε όσους διατείνονται πως υπάρχουν τεράστια συμφέροντα που σπρώχνουν την Ελλάδα πίσω στη δραχμή;
Πολλά τα ερωτήματα και μεγάλη η ανησυχία για το αβέβαιο μέλλον μας.
Ας καταλάβει όμως ο κάθε κ.Σκουρλέτης που ορέγεται βουλιμικά την εξουσία πως προέχει το μέλλον της Ελλάδας , η ζωή των Ελλήνων και μετά ακολουθεί το κόμμα του και οι οπαδοί του!

H πατρίδα είναι έτοιμη για μια 7η επανάσταση!..


Γράφει ο δάσκαλος Χρήστος Πασαλάρης ένα συγκλονιστικό άρθρο με μεγάλες αλήθειες για τα δεινά της πατρίδας μας!
Διαβάστε το!

ΚΑΠΟΥ πέντε χιλιάδες, δεν είναι παραπάνω, τα σαρκοβόρα των τεσσάρων εξουσιών και της οικονομίας που έφεραν τη δόλια πατρίδα στο σημερινό της κατάντημα. Τα περισσότερα ανήκουν στην οικονομική ολιγαρχία, μερικά δε εξ αυτών αναφέρονται και στην περιλάλητη λίστα Λαγκάρντ. Επικεφαλής αυτής της λίστας φαντάζει μια… μαϊμουδίτσα των 500 εκατομμυρίων ευρώ, που πίσω της κρύβεται αδίστακτο «σκυλόψαρο της ολιγαρχίας». Δυστυχώς, οι Έλληνες μεγαλοεπιχειρηματίες (εκτός βέβαια ελαχίστων εξαιρέσεων) με τα καρτέλ και τα τραστ και τις υπεράκτιες, έχουν περιπέσει σε έσχατη ανυποληψία, καθώς πλουτίζουν αχόρταγα την ώρα που η πατρίδα τους αργοπεθαίνει... Κάποιοι εξ αυτών ανεβάζουν τις τιμές σε δυσθεώρητα ύψη!..

ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ λέξεων σπαταλήθηκαν αυτές τις μέρες για να χυθεί φως σε αυτή τη διαβόητη λίστα Λαγκάρντ. Αλλά ο φίλος μου, ο κυρ Γιώργης, ο σοφός αγρότης από την Κρήτη, τη φώτισε με λίγες μόνο φράσεις: «Δεν μου λες σύντεκνε -μου γράφει- αν ήσουν στη θέση του Παπακωνσταντίνου και έφτανε στα χέρια σου αυτή η “βόμβα” με τα 2.000 ονόματα τι είναι το πρώτο που θα έκανες; Θα έπαιρνες αμέσως στο τηλέφωνο τον αρχηγό σου, τον “Γιωργάκη”, και θα του έλεγες: “Πρόεδρε, έφτασε στα χέρια μου και με κατακαίει η λίστα της Λαγκάρντ με 2.000 ονόματα, τι κάνω;” -“Να έλθεις αμέσως επάνω να ιδούμε μαζί τα ονόματα”, θα σου απαντούσε ο Παπανδρέου. “Τρέμω μήπως είναι και κάποιοι δικοί μας εκεί μέσα!.” (όπως είναι στη λίστα των 36 και ο ατυχής υφυπουργός του ΠΑΣΟΚ Λεωνίδας Τζανής, που απαγχονίστηκε στον Βόλο)...

«ΣΙΓΟΥΡΑ κάπως έτσι έγινε, συνεχίζει ο κυρ Γιώργης. Και μόνον έτσι εξηγείται γιατί ο Παπακωνσταντίνου διάλεξε μόνο 20 (ή 10;) ακίνδυνα ονόματα για να τα παραδώσει στο ΣΔΟΕ. Η συνέχεια είναι γνωστή: Η λίστα χοροπηδούσε από γραφείο σε γραφείο για να φωλιάσει μαδημένη, βιασμένη και ακίνδυνη στο συρτάρι του Βενιζέλου. Και από αυτόν στο γραφείο του Στουρνάρα που (για τα μάτια του κόσμου) ζήτησε “αυθεντικό αντίγραφο” από τη Γαλλία… Συμπέρασμα; Σημαδέψτε σεις οι άνθρωποι του Τύπου πιο ψηλά, μήπως και βρείτε άκρη»!

ΣΕΒΑΣΤΟΣ αριθμός λίαν επιθετικών σαρκοβόρων εδρεύει και στη σημερινή Βουλή, την πλουσιότερη της ιστορίας μας, αφού ουκ ολίγοι εκ των 300 «πατέρων» είναι κάτοχοι δέκα έως πενήντα ακινήτων έκαστος αλλά και σεβαστών καταθέσεων (εννοείται των φανερών). Αρα κατέχονται από ό,τι κατέχουν, άρα στερούνται αδέσμευτης σκέψης και… παρθενικού ήθους. Θα ήσαν ελεύθεροι και λυτρωμένοι αν δεν τους επιτρεπόταν να κατέχουν παραπάνω από ένα ακίνητο, να αμείβονται με περισσότερα από 100.000 ευρώ τον χρόνο και να έχουν στις καταθέσεις τους παραπάνω από ένα εκατομμύριο…

ΤΑ ΙΔΙΑ ΙΣΧΥΟΥΝ και για την εκτελεστική εξουσία, από τις κυβερνήσεις και τους πρωθυπουργούς της οποίας εκπορεύτηκαν τα βρωμερότερα σκάνδαλα της 35ετίας και εξ αιτίας των οποίων η δόλια πατρίδα τελεί σήμερα κάτω από ξένη κατοχή, δέσμια αιμοδιψών δανειστών, με το χρέος της να πλησιάζει τα 500 δισ. ευρώ, από το οποίο δεν θα απαλλαγεί παρά μόνον αν ο λαός της ξεσηκωθεί. Όχι βέβαια υποκινούμενος από κάλπικους εργατοπατέρες της ομοταξίας Φωτόπουλου που καταλαμβάνουν υπουργεία και εισβάλλουν στο Πεντάγωνο με σκοπό να σπρώξουν σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις, αλλά κάτω από την ηγεσία πέντε-δέκα αγνών και ανιδιοτελών επαναστατών, προερχομένων ακριβώς από τις τέσσερις εξουσίες…

ΟΣΟ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΑΣ «εξουσία», τη λεγόμενη ΤΕΤΑΡΤΗ, είναι απορίας άξιο πως καμιά ανεξάρτητη αρχή, κανένα ΣΔΟΕ, κανένας εισαγγελέας Αρείου Πάγου δεν έχουν ακουμπήσει το χέρι τους στις βρωμιές της. Βρωμιές οφειλόμενες σε μια πολύ μικρή αλλά εξαιρετικά θορυβώδη μειοψηφία ή ακόμη και σε κάμποσους «μουλωχτούς», κολλημένους σε πανίσχυρούς παράγοντες της δημόσιας ζωής και της οικονομίας.

ΟΧΙ, δεν είναι παραπάνω από 5.000 τα σαρκοβόρα και τα ερπετά που βασανίζουν την άτυχη πατρίδα. Με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο, με το ήμερο ή με το άγριο, πρέπει να φύγουν από τη μέση. Η πατρίδα βρίσκει πάντα τον τρόπο να γλυτώνει από τα νύχια των τυράννων. Έκανε ως τώρα δύο εθνικές και τέσσερις μεγάλες δημοκρατικές επαναστάσεις. Καιρός δεν είναι και για μια έβδομη;

16/10/12

Ο τουρισμός μας εν μέσω κρίσης

Αρθρογραφία: Αντωνία Μπούζα

Η κρίση φέρνει ευκαιρίες υποστηρίζουν μερικοί.

Ίσως να είναι έτσι, αρκεί να εφαρμόσουμε όμως  το «συν Αθηνά και χείρα κίνει»

Τι εννοώ με αυτό;

Μα φυσικά να κάνουμε σε υπερθετικό βαθμό όσα δεν είχαμε σκεφτεί στο παρελθόν να κάνουμε ή να εφαρμόσουμε ιδέες και πρακτικές που θεωρούμε πως θα μας φέρουν κέρδος ή τέλος να ρισκάρουμε για να κάνουμε κάτι καινοτόμο, πρωτοποριακό και ξεχωριστό.
Αυτά αφορούν κυρίως την επιχειρηματικότητα που την περίοδο αυτή περνά δύσκολες στιγμές και μόνο στο πείσμα και στην αυτοθυσία των ενδιαφερομένων, συντηρούνται επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας.
Η Ελλάδα κυρίως είναι μία Χώρα παροχής υπηρεσιών. Αυτό μας έμεινε να κάνουμε πλέον και πρέπει να το κάνουμε καλά! Δηλαδή να παρέχουμε υπηρεσίες ποντάροντας στην ποιότητα, στην ευγένεια, στην καινοτομία και στη μοναδικότητα.
Ο τόπος μας, η Μεσσηνία, μετά την αποβιομηχάνιση και τη μείωση του αγροτικού τομέα στράφηκε κυρίως στον τουρισμό. Ο αναπτυξιακός νόμος και ευρωπαϊκά προγράμματα περιστράφηκαν κατά κύριο λόγο στον τουρισμό.
Μικρές αγροτουριστικές μονάδες και μικρές οικογενειακές τουριστικές επιχειρήσεις ξεφύτρωσαν σαν μανιτάρια στη Μεσσηνιακή ενδοχώρα και χωρίς κάποιο σχεδιασμό, κάποια ενημέρωση και καθοδήγηση, άνθρωποι άλλων αφετηριών βρέθηκαν να υπηρετούν τον τουρισμό. Η άγνοια και η καπατσοσύνη ορισμένων τουριστικών πρακτόρων κυρίως του εξωτερικού οδήγησε στην εκμετάλλευση αντί πινακίου φακής των επιχειρήσεών τους και το πρόσκαιρο κέρδος οδήγησε στην εγκατάλειψη του αγροτικού τομέα και της αγροτικής παραγωγής τους.
Άναρχα λοιπόν και χωρίς κατεύθυνση κινηθήκαμε τα τελευταία χρόνια, θεωρώντας πως μόνο η Πολιτεία πρέπει να νοιαστεί για τις επιχειρήσεις μας και πως «κουτσά στραβά» θα κερδίσουμε έστω κι αν εμείς αδιαφορούμε.
Βλέπουμε όμως σήμερα το σκηνικό ν΄αλλάζει άρδην και όσα θεωρούσαμε ως σταθερές να εξαφανίζονται. Οι Έλληνες κυρίως που τροφοδοτούσαν τουριστικά τη Μεσσηνία, ελάττωσαν ή σταμάτησαν παντελώς τις εξορμήσεις τους, με αποτέλεσμα, το τουριστικό μας προϊόν στο οποίο είχαμε ποντάρει και εξ αιτίας της νέας ενασχόλησης είχαμε εγκαταλείψει τη γη μας, να μη μπορεί πλέον να μας προσφέρει ένα καλό εισόδημα.
Προσωπικά πάντοτε τονίζω πως ο τουρισμός είναι τόσο πολύ ευάλωτο προϊόν που επηρεάζεται από γεγονότα, τάσεις και πολιτικές, που είναι καταστροφικό το να ποντάρουμε αποκλειστικά σ΄αυτόν. Πως όμως μέσα στο δύσκολο τουριστικό περιβάλλον και στο μεγάλο ανταγωνισμό θα σταθεί ο μικρός μας τόπος; Πως θα κερδίσει την τουριστική πελατεία από άλλους εξίσου συναρπαστικούς προορισμούς;
Μόνο με την ποιότητα, την άριστη παροχή υπηρεσιών, το καθαρό και φροντισμένο περιβάλλον, τη δυνατότητα στον επισκέπτη μας να κάνει νέα πράγματα στον τόπο μας, να δοκιμάσει γεύσεις, να νοιώσει το σφυγμό της ζωής μας, να μυρίσει τις μυρωδιές του τόπου μας, να ζήσει το όνειρό του με λίγα λόγια!
Ας του δώσουμε τη δυνατότητα να ονειρευτεί και δε θα μας ξεχάσει ποτέ!

15/10/12

Η λίστα Λαγκάρντ και το δράμα Βενιζέλου!


Αρθρογραφία: Αντωνία Μπούζα

Πως θα συνεχίσει άραγε να υπάρχει μέσα στο τόσο ευάλωτο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδος, το ΠαΣοκ μετά από όσα βλέπουν σωρηδόν το φως της δημοσιότητας;
Πως θα σταθεί στην αρχηγία του κόμματος ο σημερινός αρχηγός του κ.Βενιζέλος, που δέχεται τελευταία και εσωκομματικά πυρά για τους χειρισμούς του;
Πως θα καταφέρει άραγε να πετάξει από επάνω του το ΠαΣοκ, το στίγμα και σε αρκετές περιπτώσεις τη βεβαιότητα, πως ενώ υπάρχει σαπίλα και βόρβορος στα σπλάχνα του, ουδείς προσπαθεί να κάνει κινήσεις αληθινής εξυγίανσης;
Αβέβαιο το μέλλον ενός κόμματος που κυριάρχησε στο Ελληνικό πολιτικό σκηνικό τα τελευταία 30 χρόνια και επιβάλλεται να συνεχίσει να υφίσταται, για το καλό της Δημοκρατίας μας και τον αληθινό πλουραλισμό των πολιτικών ιδεών.
Μετά από τις τόσες αποκαλύψεις όμως ,αλλά και τις υπόνοιες για πολλά άσχημα γεγονότα που έχουν πλήξει καίρια την αξιοπιστία του, το κόμμα αυτό, πλέον παραπαίει και τείνει να ταυτισθεί με τα δεινά που σωρεύθηκαν στην πατρίδα μας.
Λάθος πολιτικές επιλογές, λάθος άνθρωποι , λάθος στρατηγική, λάθος πολιτική κουλτούρα, μας οδήγησαν στην κατάσταση του σήμερα.
Οι κορώνες του λαϊκισμού όμως που εδώ και δεκαετίες εξέπεμπε ο χώρος αυτός, δυστυχώς φαίνεται πως βρίσκουν εύηκοα ώτα μεταξύ των Ελλήνων πολιτών.
Ποιός θα ξεχάσει με πόση ευκολία εμπιστεύθηκαν οι Έλληνες την υπόσχεση "λεφτά υπάρχουν";
Ποιός θα ξεχάσει πως λίγο ένοιαξε τους πολίτες η δήλωση "για ένα παλιόσπιτο κάνετε έτσι";
Ποιός θα ξεχάσει πως μας άρεσε το "Τσοβόλα δώστα όλα";
Ποιός θα ξεχάσει την αδιαφορία όλων μας στο "mea culpa " και στο "ευχαριστώ" στους Αμερικάνους;
Ποιός θα παραβλέψει το κατάντημα του συνδικαλιστικού κινήματος , που από αντί της αληθινής εκπροσώπησης των εργαζομένων, έγινε κομματικός φορέας ανάδειξης υπουργών και μεγαλοστελεχών του δημοσίου;
Μέσα από μία πορεία αμφιβολιών ως προς την καθαρότητα της πολιτικής του το ΠαΣοκ και τη χρησιμότητα των πολιτικών του πρωτοβουλιών,το κερασάκι  στην τούρτα της αναξιοπιστίας του,είναι οι χειρισμοί της αξιοποίησης της  λίστας Λαγκάρντ!
Το λιγότερο που μπορεί να σκεφτεί κάποιος είναι πως ο νυν πρόεδρός του κ.Βενιζέλος είναι επιεικώς κατώτερος της αποστολής που έχει αναλάβει ή πιθανόν, απλώς αδιάφορος.
Την ώρα που έχουν καταρρεύσει τα πάντα, ολιγώρησε ν΄ασχοληθεί από την καίρια πολιτική θέση του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Οικονομικών, με την αξιοποίηση της λίστας και την απόδοση δικαιοσύνης που θα ικανοποιούσε τουλάχιστον ηθικά τους δοκιμαζόμενους Έλληνες.
Τώρα δε, η έμμεση παραδοχή του πως ίσως έχει "πειραχθεί" η λίστα , εκτοξεύει δίκαια τις υποψίες μας για το τι έγινε και για ποιό σκοπό.
Αλλά ως φαίνεται, η Ελληνική Οδύσσεια δε φαίνεται να έχει τέλος.
Ενώ η πατρίδα μας βρίσκεται στο κέντρο της πιο βαθιάς οικονομικής κρίσης που έχει πλήξει την Ευρώπη και την παγκόσμια οικονομία ,υπάρχουν ακόμη 'Ελληνες, που θέλουν πάλι ν΄ακούσουν τα εύκολα!
Συνεχίζουν να στρέφονται και να στηρίζουν πολιτικές δυνάμεις που από αυτά που διακηρύττουν, απλά περιγράφουν το πρόβλημα χωρίς να προτείνουν ρεαλιστικές πολιτικές επίλυσης.
Συνήθως μιλούν μόνο γι΄αυτά που ξέρουν ότι ενοχλούν τους πολίτες π.χ. λαθρομετανάστες, ανεργία, υγεία κλπ και υπόσχονται δήθεν λύσεις χωρίς να δημοσιοποιούν τις θέσεις τους.
Η περίοδος αυτή ,δεν προσφέρεται για αφορισμούς ή για απλή θεωρία, βασιζόμενη στο σύνηθες ρομαντισμό της αριστεράς, αλλά σε ρηξικέλευθες πολιτικές που θα αλλάξουν τα πάντα στη Χώρα μας.
Απο την άλλη πλευρά όμως, ενώ γίνονται πολλά και σημαντικά από την πλευρά της Κυβέρνησης, ορισμένες κινήσεις στελεχών της, δυσαρεστούν αναίτια και απογοητεύουν τους πολίτες , επειδή ορισμένοι συνεχίζουν απτόητοι, να ενδίδουν σε λογικές παλαιοκομματικής αντίληψης, που έχουν καταδικαστεί στη συνείδηση των Ελλήνων.
Ας μην επιτρέψουμε όσοι σκεφτόμαστε με τον ίδιο τρόπο, την επικράτηση πρακτικών του παρελθόντος, σε ένα χώρο που διαχρονικά έχει κληθεί να πάρει δύσκολες αλλά χρήσιμες αποφάσεις για το καλό της πατρίδας και εκ του αποτελέσματος κρίνεται θετικά η παρουσία του στην πορεία της Χώρας.
Αυτό που μένει να κάνουμε, είναι απλώς να απομονώσουμε αυτούς που θεώρησαν ότι μπορούν να κινούνται με λογικές "παρέας" και "καμαρίλας" ακόμη και σήμερα.
Ας μην ξεχνάμε πως υπάρχουν ακόμη υγιείς δυνάμεις, που πιστεύουν στη δύναμη που δίνει η στήριξη του λαού και όχι οι κλειστές πόρτες!


8/10/12

Ακούει κανείς;


Αρθρογραφία:Αντωνία Μπούζα
Δυσώδης η οσμή των σκανδάλων και φανερή η αλλαγή πλεύσης των Ελλήνων σε λογικές υπεραπλούστευσης μεν, καθαρότητας δε .
Οι εξουσίες που ορίζει το Σύνταγμα έχουν τόσο δυσδιάκριτα καθήκοντα που αλληλοκαλύπτονται και αλληλοεξαρτώνται, με αποτέλεσμα να κυριαρχεί η στασιμότητα και η αδράνεια στην απόδοση της δικαιοσύνης και της λειτουργίας του κράτους.
Οι πολίτες όμως που έχουν στρέψει το βλέμμα τους σε όσα ορίζει το Σύνταγμα, απαιτούν πλέον μετά από πολλά χρόνια βούρκου και σαπίλας της πολιτικής μας ζωής να χυθεί άπλετο φως και οι επίορκοι να πληρώσουν.
Να πληρώσουν για τις χαμένες ελπίδες μας, για τη μαυρίλα που επιφύλαξαν στη ζωή μας ,για τις ευκαιρίες της Χώρας μας που πέταξαν στα σκουπίδια, για τον παράνομο πλουτισμό ορισμένων κ.α. πολλά.
Ζητούν από την κυβέρνηση να κάνει το τολμηρό βήμα και όπου πρέπει, να πληγώσει ακόμη και την ίδια της τη σάρκα για να ξεκαθαρίσει μία και καλή το απόστημα.
Ίσως είναι και η τελευταία ευκαιρία του πολιτικού μας συστήματος να ενεργήσει έξω από λογικές συναδελφικότητας, κομματικής αλληλεγγύης και κοινής πορείας για να κερδίσει πάλι το λαό.
Αν δεν το κάνει, αν ξανακαλυφθεί η κόπρος του Αυγεία ,τότε οι εξελίξεις προβλέπονται ραγδαίες και ως διαφαίνεται θα είναι καθοριστικές για τη μετέπειτα πορεία όλων των κομμάτων με τη  μορφή που ξέρουμε από τη μεταπολίτευση και μετά.
Η αποδοχή ακραίων θέσεων και η φανερή μεταστροφή του λαού, έπρεπε να έχει κινητοποιήσει τα κέντρα εξουσίας και με την απαιτούμενη βούληση να έχουν κάνει εκείνα τα βήματα που ζητάει η πλειοψηφία των Ελλήνων, αντί να περιορίζονται στην καταδίκη του "φαινομένου" .
Αντί αυτού βλέπουμε πως τους αρκούν οι επιδερμικές εξυγιάνσεις και θεωρούν πως οι υψηλές κορώνες εναντίον των εκφραστών των άκρων θα κάμψει το φρόνημα των συμφωνούντων, ενώ παράλληλα συνεχίζουν απτόητοι λογικές που μας οδήγησαν στην κατάσταση του σήμερα. 
Η κοινωνία μας και κυρίως οι νέοι επιθυμούν κάθαρση και αξιοκρατία,αναζητούν την ελπίδα και επιθυμούν διακαώς  επιτέλους οι επίορκοι να πληρώσουν, λοξοκοιτάζοντας προς τα άκρα και αυτό είναι κάτι που έπρεπε να έχει θορυβήσει τους εμπνευστές της διατήρησης των λιμναζόντων υδάτων.
Ένα απλό καμπανάκι κρούω και ελπίζω να το ακούσει κάποιος!

6/10/12

Παναγόπουλος και Λαφαζάνης:Παραδείγματα προς αποφυγήν


Αρθρογραφία: Αντωνία Μπούζα

Πολλοί ίσως βιαστούν να πουν πως η κριτική πηγάζει από την εκ διαμέτρου αντίθετη προσέγγιση απόψεων και θέσεων πολιτικής .
Δεν επιθυμώ να φανώ ως άτομο που βλέπει μόνο τη "δική" του αλήθεια , όπως δυστυχώς κάνουν κάποιοι που επιθυμούν διακαώς να κυβερνήσουν την πατρίδα μου.
Όλος αυτός ο πρόλογος έγινε προκειμένου να σχολιάσω τα επεισόδια που διαδραματίστηκαν στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και έκαναν εμφανή την υποκρισία ορισμένων πολιτικών δυνάμεων και συνδικαλιστικών στελεχών.
Οι εργαζόμενοι των ναυπηγείων που έχουν όλα τα δίκια του κόσμου επειδή εργάζονται και δεν πληρώνονται , επιβάλλεται να βρουν άμεσα τη λύση στο πρόβλημά τους.
Δυστυχώς όμως και αυτή η δικαιη διαμαρτυρία που μπορούσε να λήξει ομαλά και να αναζητηθεί με ήπιο τρόπο η βέλτιστη λύση, "καπελώθηκε" και οδηγήθηκε στα άκρα ,από τους προθύμους μόνιμους συμπαραστάτες, όποιας μερίδας πολιτών κι αν διαμαρτύρεται, για όποιο λόγο κι αν το κάνει, όπου και με όποιον τρόπο το κάνει!
Δίπλα στους όποιους διαμαρτυρόμενους παραμονεύουν σχεδόν πάντα,για δημοσιότητα και προσπορισμό ωφελειών, κάποιοι πολιτικοί ή κάποιοι συνδικαλιστές.
Ο κ.Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ -αμφίβολο αν έχει εργαστεί ποτέ του- και ο κ.Λαφαζάνης του ΣΥΡΙΖΑ προσέτρεξαν ή να κάνουν δηλώσεις ή να παρευρεθούν στη διαμαρτυρία , διότι όπως λέει κι ο λαός "ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται".
Ο κ.Παναγόπουλος με οξύ ύφος, με βαρύγδουπες εκφράσεις καταφέρθηκε εναντίον της Αστυνομικής βίας που έζησαν οι ...εισβολείς στην καρδιά της Ελληνικής Εθνικής άμυνας και με άμυαλες και προκλητικές δηλώσεις έριχνε λάδι στη φωτιά!
Ο κ.Λαφαζάνης που την έχει δει ως ο ...Ρομπέν του ΣΥΡΙΖΑ με δηλώσεις και συμπεριφορές που ακολουθεί, τρομάζει ακόμη και τον πιο αποστασιοποιημένο πολιτικά, διότι δεν τον βρίσκεις πουθενά.
Είναι με όλους ...γενικά! Με όποιον δε διστάζει να δημιουργήσει συνθήκες όχλου, με όποιον βιαιοπραγεί, με όποιον έχει συλληφθεί για τυφλή βία κλπ
Ο κ.Τσίπρας , απεναντίας την ίδια ημέρα δήλωσε με έμφαση " πρέπει να μπει μια τάξη, να εφαρμοστεί η νομιμότητα. Είναι βασικό συστατικό της δημοκρατίας " κατά τη συνάντησή του με αντιπροσωπεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ).
Εύλογη λοιπόν η απορία μου για τα δύο μέτρα και δύο σταθμά των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ καθώς και της στρεβλής λογικής του επαγγελματία συνδικαλιστή .
Κουβέντα δεν ακούστηκε για την αρνητική διάσταση που πήρε το θέμα της εισβολής και της προβολής σε όλον τον κόσμο της εικόνας πως είναι διάτρητη η Εθνική μας Ασφάλεια.Πως σπαρασσόμαστε σαν λαός και πως είμαστε ιδιαιτέρως ευάλωτοι !
Συγχαρητήρια λοιπόν τα καταφέρατε !
 

4/10/12

Τα μεγάλα διλήμματα των Ελλήνων


Η κατάθλιψη έχει εξαπλωθεί σε όλη τη Χώρα και επηρεάζει εκτός από τον τρόπο ζωής μας,την υγεία μας και τις διαπροσωπικές μας σχέσεις.
Συνάνθρωποί μας, ευρισκόμενοι προ οικονομικού αδιεξόδου και ηθικού εξευτελισμού, χάνουν τις αντοχές τους και φτάνουν να δίνουν τέλος στη ζωή τους.
Χάθηκε η χαρά, χάθηκε και η αισιοδοξία που χαρακτήριζε τη φυλή μας.
Πότε επιτέλους θα καταλάβουν οι πολιτικές δυνάμεις της πατρίδας μας, πως επιβάλλεται να συνεννοηθούν μπροστά στο μεγάλο Εθνικό ζήτημα;
Άπαντες εμμένουν σε δογματικές θεωρίες και σε ιδεοληψίες που αυτήν την περίοδο φαντάζουν γελοίες.
Ενώ ο κόσμος πεινάει, δε βρίσκει δουλειά, δε μπορεί να βρει την υγεία του, να μορφώσει τα παιδιά του, ορισμένες πολιτικές δυνάμεις ...δε συνομιλούν με κανέναν!
Δε βάζουν νερό στο κρασί τους και με πομπώδεις εκφράσεις του "ούτε νεκρός δε συνεργάζομαι με..." δίνουν μία ακόμη γροθιά στο στομάχι του Ελληνικού λαού.
Κορυφώνουν τις αντιπαραθέσεις δήθεν για το καλό μας, ενώ μοναδικό γνώμονα έχουν τη δική τους πολιτική παρουσία στο ..σύστημα και πασχίζουν να εξυπηρετήσουν τις εμφανείς προσωπικές τους αντιθέσεις και αντιπαλότητες που ίσως βασίζονται σε πικρίες,συμφέροντα κλπ
Δεν είναι φυσικό να μπερδεύεται ο απλός Έλληνας πολίτης  όταν ακούει τη μία πλευρά-την κυβερνητική- να λέει ότι η ακολουθούμενη πολιτική λιτότητας είναι μονόδρομος αλλιώς έρχεται η πείνα και η συμφορά και οι άλλες πλευρές -αντιπολιτεύσεις- πως υπάρχουν κι άλλες λύσεις που δεν απαιτούν θυσίες από το λαό, τις οποίες όμως δεν περιγράφουν;
Πως θα επιλέξει ο πολίτης το σωστό;

Με ποιά πληροφόρηση θα στηρίξει τη σωστή πολιτική ή θα αποδοκιμάσει αυτούς που κοιτούν απλά και μόνο το πολιτικό "τομάρι" τους  και για την πατρίδα και τους Έλληνες "γαία πυρί μειχθήτω ";
Πανεπιστημιακοί και οικονομολόγοι, με εξειδικευμένες σπουδές και μεγάλες επιστημονικές περγαμηνές συγκρούονται καθημερινά και εκφράζουν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις.
Κι εμείς οι πολίτες τι κάνουμε; Ποιούς πρέπει να πιστέψουμε και ποιούς να στείλουμε στον αγύριστο;
Πολλά τα διλήμματα!!!!!!

2/10/12

Πολιτικές του χθες για τις ανάγκες του σήμερα;


Αρθρογραφία :  Αντωνία Μπούζα
Ενώ ευρισκόμαστε σαν λαός στη δίνη της πρωτοφανούς κρίσης θεσμών, αξιών, προσδοκιών και αποτελεσματικότητας και παλεύουμε με νύχια και με δόντια να κρατήσουμε τη ψυχραιμία μας για να σταθούμε με αξιοπρέπεια στις δυσκολίες, τι εισπράττουμε;                
Το βομβαρδισμό καθημερινά με ειδήσεις που το μόνο που κάνουν είναι να μας εξοργίζουν, να μας θυμώνουν και να μας απογοητεύουν.
Βόρβορος διαχέεται καθημερινά στην ειδησεογραφία εδώ και πολλά χρόνια, καθιστώντας τους Έλληνες πολίτες επιφυλακτικούς ακόμη και απέναντι στους έντιμους και ειλικρινείς πολιτικούς και κρατικούς λειτουργούς.
Για να κυβερνηθεί χρηστά η Χώρα, πρέπει οι εξουσίες που ορίζει το Σύνταγμα, όχι μόνο να υφίστανται, αλλά να λειτουργούν, να είναι διακριτές,αποτελεσματικές και δίκαιες.
Η νομοθετική εξουσία, η δικαστική και η εκτελεστική ,δυστυχώς έγιναν με το πέρασμα των χρόνων ένας αχταρμάς  συγκοινωνούντων δοχείων ,με επικαλύψεις αρμοδιοτήτων, με εμφανή την ολιγωρία ή μερικές φορές τη σκοπιμότητα στις δράσεις και πρωτοβουλίες. Η κατάσταση αυτή γίνεται αντιληπτή από το λαό και τον ωθεί στην αγανάκτηση και στη γενίκευση της απαξίωσης .
Παρά το ότι η δυσαρέσκεια διογκώνεται και οι πολίτες ζητούν δικαιοσύνη και ξεκαθάρισμα, τα κέντρα εξουσίας σφυρίζουν αδιάφορα!
Ή δεν έχουν κατανοήσει την κρισιμότητα της κατάστασης ή θεωρούν ότι με κάποιο τρόπο θα διαχειρισθούν ως συνήθως την αγανάκτηση του λαού, για να συνεχίσουν ακάθεκτοι το ίδιο βιολί.
Ακούμε για λίστες που χάνονται, λίστες που διαρρέουν ,offshore που παρουσιάζονται κι ενώ οσμή σκανδάλων υπάρχει στην κοινωνία, στη δημόσια διοίκηση και στην πολιτική, ο νεποτισμός και η αναξιοκρατία συνθέτουν το πάζλ της παρακμής .
Χάθηκε το μέτρο, χάθηκε η «τσίπα» με λίγα λόγια!
Ακόμη όμως ελπίζουν οι Έλληνες, ακόμη περιμένουν από κάπου να πιαστούν για να συνεχίσουν με δυσκολίες μεν, με αξιοπρέπεια δε!
Οι πολιτικές δυνάμεις με εμφανή αδυναμία διαλόγου, συγκλήσεων, κοινής πορείας και κατανόησης του διακυβεύματος, απογοητεύουν .
Βλέπουμε τις αντιπολιτεύσεις κυρίως  να καραδοκούν για το λάθος ή την αβλεψία, για να αντιπολιτευθούν, αναθεματίζοντας κάθε πρωτοβουλία, θεωρώντας ότι πράττουν το καθήκον τους απλώς περιγράφοντας τη δυστυχία μας.
Εν τω μεταξύ συνεχίζεται αδιάκοπα το «κατόπιν δικών μου ενεργειών» που παραπέμπει σε ένα χρεοκοπημένο και απαξιωμένο τρόπον του «πολιτεύεσθαι»
Πρόσφατο παράδειγμα η περίπτωση του αιτήματος της ρύθμισης για τα μη εγγυημένα πυρόπληκτα δάνεια.
Αυτό που μετράει για τους πολίτες είναι η επίλυση του ζητήματος που τους απασχολεί και όχι ποιος φώναξε περισσότερο για να κερδίσει σε δημοφιλία.
Αν η ενέργεια του βουλευτή Μεσσηνίας κ.Πετράκου με την ανακίνηση  του θέματος των δανείων των πυροπλήκτων, ενίσχυσε τις φωνές και των άλλων θεσμικών και μη παραγόντων που είχαν εξίσου ενδιαφερθεί, με αποτέλεσμα με ουσιαστική παρέμβασή της η Κυβέρνηση ,που εξ΄αρχής είχε σταθεί υπέρ των πυροπλήκτων, επιλύσει το θέμα, τότε το όφελος θα είναι μεγάλο για τους πολίτες και αυτό μετράει πάνω απ΄όλα!
Η κάθαρση, η αποτελεσματικότητα , η αξιοκρατία και η δικαιοσύνη, πρέπει να είναι το ζητούμενο για όλους πλέον.
Φυσικά αυτό αφορά κυρίως τον κοινοβουλευτισμό που οφείλει σύμφωνα με τα νέα δεδομένα, να αλλάξει πια τακτική .                              
Οι «ερωτησούλες» για εσωτερική κατανάλωση και δήθεν δείγμα ενδιαφέροντος, δεν πείθουν .
Ιδίως στη Μεσσηνία ζήσαμε στιγμές απείρου κάλλους με τη «βιομηχανία» ερωτήσεων της πρώην βουλευτού κ.Γιαννακοπούλου και του κ.Κουσελά και όχι μόνον, για να είμαι δίκαιη και φτάσαμε να αναρωτιόμαστε.
Τι προσέφεραν;Τι κέρδισε από αυτήν τη στρεβλή κατεύθυνση του κοινοβουλευτισμού ο τόπος; Τίποτα !
Αντιθέτως βλέπουμε να ψηφίζονται σημαντικοί για τη ζωή μας νόμοι, να περνούν  μεταμεσονύκτιες τροπολογίες που επηρεάζουν το αύριό μας και από τους εκπροσώπους μας να παρευρίσκονται ελάχιστοι , ενώ άλλοι να θεωρούν ως ύψιστο  κοινοβουλευτικό τους καθήκον την παρουσία τους στις κοινωνικές εκδηλώσεις της εκλογικής τους περιφέρειας.
Το μείζον όμως, είναι η ψήφιση δίκαιων νόμων , που θα συντηρήσουν την ευνομία και θα λειτουργούν προς όφελος της κοινωνίας.
Συνέργεια, αλληλοσυμπλήρωση και ουσιαστική άσκηση των κοινοβουλευτικών καθηκόντων έχει ανάγκη ο σύγχρονος Έλληνας από τους εκπροσώπους του στο Κοινοβούλιο και όχι βιομηχανία ερωτήσεων για «στάχτη» στα μάτια μας.
Μακάρι όλα ν΄αλλάξουν!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Powered by Blogger