20/10/12

Το απομεσήμερο ενός χαύνου ΣΕΦΕΡΗΣ


Δύο μέρες μετά τον ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΤΑΘΜΟ, ο Σεφέρης έγραψε «Το απομεσήμερο ενός χαύνου», έξοχο ένα σκωπτικό – πολιτικό πρωτίστως, σχόλιο, – το οποίο δεν συμπεριλαμβάνεται σε καμιά ποιητική του συλλογή, αν και είναι άρτο και συμπληρωματικό, οιονεί, του «Τελευταίου σταθμού» του. 

Το απομεσήμερο ενός χαύνου

Τράβα αγωγιάτη, καρότσα τράβα,
 
τράβα να φτάσουμε γοργά στην Κάβα !
Φύσα
 
βαπόρι, βόα μηχανή,
να ’ρθούμε πρώτοι εμείς! – οι στερνοί.

Τα στερνοπαίδια και τ’ αποσπόρια
και τα’ αποβράσματα και τ’ αποφόρια
μιας μάχης που ήταν γι’ άλλα κορμιά
για μάτια αλλιώτικα κι άλλη καρδιά.

Πολιτικάντηδες, καραβανάδες,
ψιλικατζήδες, κολλυβιστάδες,
μούργοι, μουνούχοι και θηλυκά –
τράβα αγωγιάτη! Βάρα αμαξά!

Φτωχή πατρίδα στα μάγουλά σου 
μαχαίρια γράφουνε το γολγοθά σου
μάνα λιοντόκαρδη, μάνα ορφανή,
κοίτα αν αντέχεις τέτοια πομπή:
Το ματσαράγκα, το φαταούλα
με μπογαλάκια και με μπαούλα
τη χύτρα που έβραζε κάθε βρωμιά
λες και την άδειασαν όλοι με μια

σ’ αυτούς ανάμεσα τους ήπιους λόφους
όπου μας κλείσανε σαν υποτρόφους
ενός αδιάντροπου φρενοβλαβή
που στο βραχνά του παραμιλεί.

Δες το σελέμη, δες και το φάντη
πως θυμιατίζουνε τον ιεροφάντη
που ρητορεύεται λειτουργικά
μπρος στα πιστά του μηρυκαστικά.

Μαυραγορίτες από τα Νάφια
της προσφυγιάς μας άθλια συνάφια,
γύφτοι ξετσίπωτοι κι αρπαχτικοί,
λένε, πατρίδα, πως πάνε εκεί

στα χώματά σου τα λαβωμένα
γιατί μαράζωσαν, τάχα, στα ξένα
και δεν μπορούνε χωρίς εσέ –
οι φαύλοι: τρέχουνε για το λουφέ.
Cava dei Tirreni, 7 Ὀκτωβρίου ’44

Το βρήκα από έναν καλό μου φίλο και το δημοσιεύω!

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Powered by Blogger