27/2/13

Στρατηγική για τον τουρισμό της Πελοποννήσου!


Γράφει: Η Αντωνία Μπούζα
Eπιτέλους μετά 2 χρόνια ακινησίας και ερασιτεχνικών πρωτοβουλιών, η Πελοπόννησος έκανε στοχευμένα βήματα στην προώθηση του τουριστικού της προϊόντος.
Ήταν μία απαραίτητη και επιβεβλημένη κίνηση, διότι η ανταγωνιστικότητα στον τουριστικό τομέα είναι μεγάλη και δεν μπορούμε εμείς να πηγαίνουμε με το γαϊδουράκι, όταν οι ανταγωνιστές μας κινούνται με Πόρσε!
Επιβεβλημένη η συνολική τουριστική μας στρατηγική ,το νέο BRAND, αλλά δεν αρκούν μόνο αυτά, για την αύξηση της επισκεψιμότητας! 
Ούτε φυσικά τα ευχολόγια για την πολυπόθητη επιμήκυνση της τουριστικής περιόδου στην Πελοπόννησο που για να επιτευχθεί, απαιτούνται συγκεκριμένες δράσεις, ρηξικέλευθες
πρωτοβουλίες, ανάπτυξη του θεματικού τουρισμού και στόχευση συγκεκριμένων κατηγοριών τουριστών και όχι απλά έωλη πεποίθηση για το θετικό αποτέλεσμα, που δεν βασίζεται σε συγκεκριμένα στοιχεία.
Επειδή όμως επιβάλλεται να μην προτρέχουμε και ίσως γίνουμε άδικοι ,καλόπιστα θα αξιολογήσουμε τα επόμενα βήματα, διότι όσα είχαν γίνει την προηγούμενη διετία ήσαν επιεικώς.. μετέωρα και άνευ στρατηγικής!
Βέβαια, εκεί που πρέπει να δοθεί βάση για να αλλάξει η επικρατούσα νοοτροπία, είναι πως ανταγωνιστικές δεν είναι μεταξύ τους οι περιοχές της Πελοποννήσου , αλλά ένα ενιαίο σύνολο που μπορεί να προσφέρει ανεπανάληπτες εμπειρίες στους επισκέπτες της.Η κάθε ενότητα έχει τα δικά της συγκριτικά πλεονεκτήματα και απευθύνεται σε άλλη τουριστική "πελατεία", ενώ τυχόν αύξηση του τουριστικού ρεύματος στην Πελοπόννησο, θα επηρεάσει θετικά την ολάκερη την οικονομία της.
Αυτό που επιβάλλεται είναι να εμπεδωθεί κοινή Πελοποννησιακή συνείδηση και πεποίθηση, πως "η ισχύς εν τη ενώσει" , παραδειγματιζόμενοι σ΄αυτό από άλλες πρωτοπόρες τουριστικά περιοχές της πατρίδας μας, που εδώ και πολλά χρόνια είχαν αντιληφθεί τη δύναμη της ενότητας και της τουριστικής συμπόρευσης, όπως είναι η Κρήτη!
Με αυτές τις σκέψεις ,ελπίζω για το καλύτερο για την Πελοπόννησο που επιτέλους θ΄ακολουθήσει μία στοχευμένη τουριστική πολιτική βασιζόμενη στις επιταγές του σύγχρονου μάρκετινγκ, εντάσσοντας στην προβολή και άλλες ενισχυτικές παραμέτρους - αγροτικά προϊόντα, πολιτισμό, υποδομές κλπ-που θα προσδώσουν επιπλέον αξία στο τουριστικό μας προϊόν!              
Η Μεσσηνία αναμένει να λάβει το δικαιωματικό μερίδιο επισκεψιμότητας που της αναλογεί, ενώ οι νέες πτήσεις χαμηλού κόστους που έστω και καθυστερημένα υποστηρίχθηκαν, μπορούν να "εκτοξεύσουν" την ευρύτερη περιοχή, αλλά κυρίαρχα την πόλη της Καλαμάτας σε μοναδικό  προορισμό CITY BREAK .
Eκμετάλλευση λοιπόν, όλων των δυνατοτήτων του τόπου μας στο έπακρον, διότι ο τουρισμός είναι ίσως η μοναδική πηγή ανάπτυξης που βλέπουμε μπροστά μας αυτές τις δύσκολες ώρες που διανύει η πατρίδα μας!

Βαριά ήττα Μόντι σηματοδοτεί την άρνηση των Ιταλών στις επιταγές των Βρυξελλών


Τελικά ο εκλεκτός των Βρυξελών στην Ιταλία ο Μόντι  δέχθηκε βαριά ήττα ! 
Να δούμε εδώ ορισμένους από τα ΜΜΕ που....διατεταγμένα καθύβριζαν ολημερίς τον Μπερλουσκόνι τι θα πουν τώρα; 
Θα ...επιπλήξουν και τον Ιταλικό λαό; Κάθε μέρα μας βομβαρδίζουν με τα ...εκτός πολιτικής αλλά προκλητικού είναι αλήθεια τρόπου ζωής του Καβαλιέρε , λες και γίναμε κριτές και αναμάρτητοι ή ανθρωπάκια που μας αρέσει το κουτσομπολιό.
Αντί να επικεντρωθούν στα δικά μας πολιτικά καυτά θέματα και να πιέσουν με το δημοσιογραφικό τακτ, την εξουσία για απόδοση καλύτερου έργου, ασχολούνται με ξένες υποθέσεις.
Η Ιταλία είναι μία Χώρα με μεγάλη παραγωγική βάση και υποδομές που εμείς δυστυχώς ούτε στον ύπνο μας δεν έχουμε δει.
Ας γίνουμε εμείς  καλύτεροι, ας γίνουμε ένας λαός υπόδειγμα και ας απομακρυνθούμε από τα κουτσομπολίστικα πρότυπα που μας ωθούν!!!

25/2/13

Η ανάγκη αλλαγής «ρότας» των κομμάτων και η δεσπόζουσα θέση της Νέας Δημοκρατίας



H πολυπλοκότητα, σφοδρότητα και διάχυση της σοβαρής κρίσης που βιώνει η πατρίδα μας, αναδεικνύει εκτός των γνωστών παθογενειών της κρατικής μηχανής και το σαθρό υπόβαθρο στο οποίο είχαμε χτίσει όλα αυτά τα χρόνια  τους παραγωγικούς τομείς της ζωής μας.
Η  άκρως υλιστική κατεύθυνση της κοινωνίας μας, και οι αξίες που κυριάρχησαν στη ζωή μας τα τελευταία 30 χρόνια, οδήγησαν την κρίση στην οικονομία να μετεξελιχθεί σε γενικότερη κοινωνική, πολιτική και ιδεολογική .
Απόψεις που κυριαρχούν αυτήν την περίοδο, φέρουν εν πολλοίς, ως υπαίτιους της στρεβλής μας πορείας, τα Ελληνικά κόμματα.
Ισχύει άραγε αυτό; Ακολουθήθηκαν λογικές  κομματικής πειθαρχίας και κομματικών συμφερόντων, ενίοτε και πάνω από ζητήματα της πατρίδας; Αρνούμαι να δεχθώ τόσο μηδενιστικές προσεγγίσεις, χωρίς όμως  να αποκλείω και τέτοια ενδεχόμενα.
Αυτό που πιστεύω είναι πως τα κόμματα που εξακολουθούν να είναι φορείς ιδεών και παραγωγής πολιτικής, επιβάλλεται αυτήν την κρίσιμη ώρα να ξεφύγουν από τον κακό τους εαυτό, στρέφοντας την προσοχή τους στην ανάπτυξη υλοποιήσιμου σχεδίου ανασυγκρότησης της Χώρας, για να φύγουμε από την καθήλωση , τη μιζέρια και τη διάλυση του υγιούς κοινωνικού ιστού που μας καταστρέφει.
Από τη μεταπολίτευση μέχρι σήμερα, τα κόμματα στη Χώρα μας, παρέμειναν  καθηλωμένα σε ιδεοληψίες, συστημικές παθογένειες, ενώ  με την εκφορά στείρου πολιτικού λόγου και θολό ιδεολογικό στίγμα που πολλές φορές απλωνόταν ακόμη και σε ξένα..νερά, προσδοκούσαν αποκλειστικά διεύρυνση και αποδοχή, βάζοντας σε δεύτερη μοίρα τις ανάγκες και το μέλλον του τόπου.
Αυτή δυστυχώς είναι η κυρίαρχη  άποψη των πολιτών και αν δεν προσαρμοστούν γρήγορα τα πολιτικά κόμματα στις σημερινές συνθήκες, αφήνουν τους  Έλληνες,  βορά σε λανθάνουσας δημοκρατικής νομιμότητας πολιτικούς σχηματισμούς.
Όλα συνηγορούν πως έφτασε πλέον η ώρα, αλλαγών πολιτικής σκέψης, νοοτροπίας και εφαρμογής ριζοσπαστικών πολιτικών, που θα τις υπηρετήσει όχι πλέον το παλιό κομματικό-πολιτικό προσωπικό, αλλά άνθρωποι προερχόμενοι από την κοινωνία, όπου θα παλέψουν με άλλες ιδέες, άλλες προτεραιότητες, θα εφαρμόσουν νέους κανόνες και εν τέλει, θα υπηρετήσουν  ουσιαστικά τον τόπο.
Εδώ υπάρχει  σε όλους το ερώτημα για το ποια ιδεολογία και ποιά πολιτική θα μας βγάλει από την κρίση.                       
 Μη αμφισβητούμενο πια από κανέναν, είναι πως η μακροχρόνια ιδεολογική κυριαρχία της αριστεράς  οδήγησε την κοινωνία μας  σε λογικές «ποινικοποίησης» ακόμη και σκέψεων περί  του Εθνικού συμφέροντος, με εμμονή στην υπηρέτηση αξιών που οδήγησαν σε διογκωμένο κράτος, λαϊκισμό ,«ταξικές» αντιλήψεις και εν γένει ισοπεδωτικές λογικές περί της Ελευθερίας και της Δημοκρατίας.
Η «άτυπη» αυτή κυριαρχία, καθώς και η ανάγκη να κλείσουν αιματηροί                        προμεταπολιτευσιακοί κύκλοι, οδήγησε τον  αείμνηστο ιδρυτή της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή  το Μάιο του 1975 να ορίσει ως ιδεολογική πλατφόρμα της Νέας Δημοκρατίας το «Ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό».
Δηλαδή κάτι ανάμεσα στο φιλελευθερισμό και το δημοκρατικό σοσιαλισμό.                   
Τα χρόνια που ακολούθησαν η Ν.Δ. ακροθιγώς πέρασε ακόμη και από το «σκληρό» Νεοφιλελευθερισμό για να καταλήξει στον Κοινωνικό Φιλελευθερισμό που πιστεύει στην ελεύθερη οικονομία της αγοράς αλλά με ρυθμιστική κρατική παρέμβαση για να εξισορροπούνται οι κοινωνικές ανισότητες.
Το επικείμενο συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας τον Ιούνιο, είναι μία αναγκαία διαδικασία που θα επιτρέψει την ανασύνθεση του κόμματος, τη διεύρυνσή του με πρόσωπα φορείς νέων ιδεών , πιθανώς και με συνολική ανασυγκρότηση της Κεντροδεξιάς παράταξης. Μίας παράταξης που παρά τις όποιες αδυναμίες, ουδείς πλέον αμφισβητεί πως είναι η παράταξη των μεγάλων ιστορικών επιλογών.
Οι ανάγκες της εποχής λοιπόν στην ατζέντα του συνεδρίου, που θα σηματοδοτήσουν το άλμα προς τα εμπρός, «παντρεύοντας» τα θετικά του παρελθόντος με τα προσδοκούμενα του μέλλοντος. Το μόνο βέβαιο είναι, πως η Νέα Δημοκρατία παρά τις  υπαρκτές δυσμενείς συνθήκες, είναι ο  σημαντικότερος παράγοντας σταθεροποίησης της Χώρας.
Ελπίδα όλων, είναι οι ακραίες δυσκολίες που επικρατούν στην Ελληνική οικονομία και οδηγούν σε αναθεώρηση των όποιων σταθερών υπάρχουν, να είναι και το εφαλτήριο για θεμελίωση υγιών βάσεων σε όλα τα κόμματα, στην εργασία, στη δημόσια διοίκηση, στην πολιτική και εν γένει στην κοινωνία.
Μέχρι τότε ζώντας σε σκηνικό έντονης ρευστότητας και πρωτοφανών δυσκολιών, οφείλουμε να κρατηθούμε όρθιοι, αναζητώντας το σωστό και το άριστο και όχι το εύηχο αλλά επικίνδυνο.

Αντωνία Μπούζα
Αναπλ.Γραμματέας Γυναικείων Θεμάτων Νέας Δημοκρατίας

16/2/13

Η Ελλάδα της υπερβολής και του...σουτιέν!!!


Πόσο ν΄αντέξει άραγε ακόμη αυτός ο λαός με όσα ζει μέσα σε ένα ευρύτατο φάσμα δραστηριοτήτων, καθημερινότητας και κουλτούρας που τον επηρεάζουν και τον γαλουχούν;
Η ενημέρωση είναι γνωστό πως διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στο "πέρασμα" μηνυμάτων, θέσεων, τρόπου ζωής, κατανάλωσης, παιδείας και διεκδικήσεων.
Πέραν του έντυπου τύπου που διαχρονικά κρατά κατά κάποιον τρόπο ένα καλό επίπεδο, άσχετα των εμφανών γραμμών και περάσματος πολιτικών θέσεων και προσώπων, υπάρχει το διαδίκτυο όπου γίνεται κοινώς της "τρελής" και υπάρχει και η τηλεόραση!!!
Ανοίγοντας τους δέκτες μας, οι ανυποψίαστοι πολίτες, μελλοντικά θύματα πλύσης εγκεφάλου, παρακολουθούμε τους...παντογνώστες προσκεκλημένους, τους αψιμαχούντες καλεσμένους, τους τρομολάγνους παρουσιαστές , τους δήθεν αγανακτισμένους πολιτικούς και τους δήθεν στενοχωρημένους για την κατάντια μας δημοσιογράφους! 
Η οικονομική κρίση διόγκωσε όλη την παθογένεια στην οποία είχαμε παραδοθεί όλα αυτά τα χρόνια και το πόσο έχει  υποβαθμιστεί σήμερα η ποιότητα ζωής μας, την αποδεικνύει εκτός των άλλων και ο κατήφορος της Ελληνικής τηλεόρασης!
Μετά τις αηδίες του δήθεν lifestyle όπου προπαγανδίζουν ολημερίς τα κανάλια, αναδεικνύοντας ως καθοδηγητές μας και ειδήμονες, αμφιλεγόμενες προσωπικότητες, μετά την πλύση εγκεφάλου των Ελλήνων για τη δήθεν ευδαιμονία που πρέπει να συντηρήσουμε και...αλίμονο που τη χάσαμε, περάσαμε φίλοι μου στην εποχή του.....σουτιέν!!!!!!!!!!!!!!!
Ολημερίς ακούμε πόσο απαραίτητο μας είναι το συγκεκριμένο.... σουτιέν...!!!!! και πόσο δυστυχισμένοι θα είμαστε αν δεν το αποκτήσουμε!
Αλίμονο που έχουμε φτάσει! Θα πατήσει κάποιος φρένο στην κατηφόρα μας επιτέλους;

Μαθαίνουμε ακόμη και για τις....κάλτσες του Μπερλουσκόνι, για τις πλαστικές των διασήμων, για τη φιλανθρωπική δράση της Αντζελίνας Τζολί, για το φιλί του Ομπάμα, για τα συμβόλαια παικτών ακόμη και της 3ης κατηγορίας ποδοσφαίρου,αντισφαίρισης, βόλλευ κλπ της Ιταλίας, Αγγλίας, Γερμανίας , Ισπανίας και εκτός Ευρώπης ακόμη και δεν αναρωτιόμαστε !!!
Με μας ποιός ασχολείται; Μιλούν οι ξένοι για τους Έλληνες; Για τα θετικά μας στοιχεία, τους επιφανείς μας ανθρώπους, τους καλλιτέχνες μας, τον τρόπο ψυχαγωγίας και διασκέδασής μας, τον αθλητισμό μας κλπ...;
Κανείς φίλοι μου να το ξέρετε.Πέραν της Ελλάδος....άκρα του τάφου σιωπή!!!! 

Ίσως ακουστεί μονάχα καμιά κουβεντούλα για το ότι δεν θα τα καταφέρουμε, για τα Ελληνικά πολιτικά σκάνδαλα  κλπ 
Μόνο αυτά! Μόνο μερικά λόγια συνήθως αρνητικά!
Επιτέλους ας ανοίξουμε τα μάτια μας κι  ας ασχοληθούμε με μας, με τη δική μας αλήθεια και πραγματικότητα!
Ας αναζητήσουμε τις δικές μας ειδήσεις και γεγονότα και ας αφήσουμε αυτήν την τραγωδία της υπερβολής για ενημέρωση θεμάτων που μας είναι παγερά αδιάφορα!!

13/2/13

Τα επακόλουθα της πολυγλωσσίας!


Γράφει :Η Αντωνία Μπούζα
Η ανησυχία για την πορεία της πατρίδας, υπάρχει σε όλους μας!
Κατανοητές οι αντιδράσεις των Ελλήνων, ακόμη και οι πιο δυναμικές,διότι κάθε ημέρα που περνάει αλλάζει προς το χειρότερο η ζωή μας, με μη ορατό το τέλος της δοκιμασίας μας.
Συγχρόνως όμως είναι και η στιγμή, όπου πρέπει να σκεφτούμε πιο υπεύθυνα και ώριμα.
Πρέπει να βάλουμε μία τάξη στη σκέψη μας και να αναλογιστούμε αν αξίζει να χαραμίσουμε τις θυσίες μας και να χαθούμε μέσα σε αοριστίες και ανεύθυνες πολιτικές.
Απέναντί μας και ως εναλλακτική λύση διακυβέρνησης, έχουμε τραγικά ανεπαρκείς πολιτικές δυνάμεις, που απλά χωρίς ούτε καν να τηρούν τα προσχήματα, ρίχνουν συνεχώς λάδι στη φωτιά για να αποκομίσουν κομματικά οφέλη ξεπερνώντας σε λαϊκισμό αντιπολίτευσης και τον κύριο διδάξαντα  Γιώργο Παπανδρέου.
Όταν τη δύσκολη ώρα ,αντί όλοι να σηκώσουν τα μανίκια και να στηρίξουν την πατρίδα, διχάζουν με εμφυλιοπολεμικές τακτικές τους Έλληνες, τότε είναι ξεκάθαρο τι πρέπει να κάνουμε.
Πρέπει να μείνουμε δίπλα στη μόνη πολιτική δύναμη που αρχίζει και επαναφέρει την τρωθείσα αξιοπιστία μας και με αργά αλλά σταθερά βήματα βάζει πιο υγιείς βάσεις στη διαλυμένη από λογικές καμαρίλας Χώρα μας.
Βέβαια, αυτό δε σημαίνει επ΄αόριστον παθητική αποδοχή ή ότι αθωώνει ορισμένα στελέχη της σημερινής Κυβέρνησης που λειτουργούν με καταδικαστέες λογικές του παρελθόντος και με άστοχες δηλώσεις και ενέργειες, τραυματίζουν τη σοβαρή προσπάθεια που γίνεται από πλευράς Κυβέρνησης.
Εδώ αναδεικνύονται και οι ευθύνες όσων επέβαλαν πρόσωπα που ήδη στελεχώνουν τον κρατικό μηχανισμό και αποτελούν το πολιτικό προσωπικό που υλοποιεί τις αποφάσεις και την πολιτική της Κυβέρνησης.Η πολυγλωσσία και ο αλαζονικός τρόπος που χειρίζονται ορισμένοι ευαίσθητα ζητήματα, προβληματίζουν ακόμη και τους πιο επιεικείς και προκαλούν την αγανάκτιση και δικαίως θα έλεγα, των Ελλήνων.
Εμμονές σε παλαιά και μη ανακυκλώσιμα υλικά, επιφέρουν στασιμότητα και φυσικά δε φέρνουν το νέο αέρα που επιβάλλεται να φυσήξει τόσο στην πατρίδα μας , όσο και στην παράταξή μας!

11/2/13

Οι αγροτικές κινητοποιήσεις και οι "εργατοπατέρες"


Γράφει: Η Αντωνία Μπούζα

Ελλάς, Χώρα των απεργιών και των μπλόκων!!
Έτσι μας έχουν χαρακτηρίσει σε όλη την Ευρώπη , την ώρα που θα έπρεπε πολιτικοί και λαός  να έχουμε σκύψει το κεφάλι και να πασχίζουμε να σηκωθούμε ξανά όρθιοι.
Αντί αυτού, η ακόρεστη δίψα για εξουσία πολιτικών και συνδικαλιστών, ωθεί το λαό σε αυτοδιάλυση του κοινωνικού του ιστού.
Θα πει κάποιος να μην υπάρχει αντίδραση; Να μη διεκδικηθούν δικαιώματα; Να μην υπάρξουν αγώνες για καλυτέρευση των συνθηκών ζωής των εργαζομένων;
Απαντώ ! Ναι να υπάρξει και αντίδραση σε άδικα μέτρα και διεκδίκηση και αγώνας, διότι αυτό είναι δημοκρατία, όταν όμως ακολουθούνται κανόνες δημοκρατικής πρακτικής .
Όχι υπερβάλλοντας και καταστρέφοντας τις προσπάθειες και τις θυσίες ενός λαού, για να υπηρετηθούν είτε κομματικά είτε αμιγώς συνδικαλιστικά συμφέροντα.
Άκουσα σήμερα την εναγώνια προσπάθεια συνδικαλιστών να "ξεσηκώσουν" τους εργαζομένους για το ότι προτίθεται η Κυβέρνηση να κάνει αλλαγές στο νομοθετικό πλαίσιο του Ν.1264/82 .
Αναρωτιέμαι αν έχει γίνει μέχρι σήμερα κάποια αυτοκριτική από όλους αυτούς τους "εργατοπατέρες" για το που οδήγησαν τον τόπο οι υπερβολές των συνδικαλιστών, που κύριο μέλημα, εκ του αποτελέσματος κρινόμενοι , φαίνεται πως είχαν τη δική τους μεταπήδηση σε πολιτικό ή κυβερνητικό θώκο .
Τα παραδείγματα Υπουργών και βουλευτών συνδικαλιστών άπειρα, που επιβεβαιώνουν την αλήθεια αυτή.
Ναι στο συνδικαλισμό, ναι στην υγιή και σωστή διεκδίκηση, ναι στην ανάδειξη και επίλυση  χρόνιων προβλημάτων των εργαζομένων, αλλά όχι στην εκμετάλλευσή τους από άδηλα συμφέροντα.
Σήμερα βιώνουμε μία ακόμη διαμαρτυρία του αγροτικού κόσμου εξ αφορμής των πολλών δυσχερειών που αντιμετωπίζουν από την οικονομική κρίση.
Πιστεύοντας στην αναγκαιότητα της επιστροφής στη γη μας και στην ενίσχυση του πρωτογενή τομέα, θεωρώ πως με νηφαλιότητα και όχι στείρες εμμονές και τα δύο μέρη θα πρέπει να δουν τα ζητήματα που έχουν τεθεί.
Είναι απαραίτητο να βοηθηθούν οι αγρότες μας να μείνουν στη γη τους και να στραφούν σε βιώσιμες καλλιέργειες , διότι σε αντίθετη περίπτωση η μείωση της αγροτικής παραγωγής θα επιφέρει δυσμενείς συνέπειες σε όλους μας.
Το κόστος παραγωγής επιβάλλεται να μειωθεί και να δοθούν οι μέγιστες διευκολύνσεις για τη στήριξη των καλλιεργειών, που σε πολλές περιπτώσεις φθίνουν, διότι ουδείς βοήθησε ουσιαστικά τους αγρότες μας , όλα αυτά τα χρόνια να στραφούν σε νέες , δυναμικές και βιώσιμες καλλιέργειες.
Ο έλεγχος της αγοράς που αφορά εκτός των άλλων, τη διακίνηση των προϊόντων, τους μεσάζοντες , τις Ελληνοποιήσεις κ.α. είναι ζητούμενο όχι μόνο του αγροτικού κόσμου, αλλά και όλων των Ελληνικών νοικοκυριών που βλέπουν τα έσοδά τους να εκμηδενίζονται.
Οι Έλληνες αγρότες εδώ και πολλά χρόνια επιζητούν από την  Πολιτεία όχι αποσπασματικά μέτρα, αλλά σχεδιασμό και στήριξη για να μείνουν στις καλλιέργειές τους με κερδοφόρες προοπτικές.
Η Πολιτεία αυτήν τη στιγμή που επανασχεδιάζει πολλούς αναπτυξιακούς μας τομείς , πρέπει να κάνει σαφείς τις θέσεις και τις προτεραιότητές της, δίνοντας στον αγροτικό κόσμο να καταλάβει πόσο σημαντική είναι η συνεννόηση αυτές τις δύσκολες ώρες, ενεργοποιώντας άμεσα τα αντανακλαστικά της αγοράς που έχουν διαταραχθεί.
Ας βάλουμε όλοι νερό στο κρασί μας! Το επιβάλλουν οι έκτακτες συνθήκες που ζούμε!
Το ζητούν όλοι οι επαγγελματικοί κλάδοι που έχουν πληγεί αδυσώπητα από την οικονομική κρίση και ας γίνει σαφές, πως όταν τροφοδοτούμε με αρνητικές και μόνο ειδήσεις τη διεθνή ειδησεογραφία, μόνο κακό στον εαυτό μας κάνουμε!

Twitter Delicious Facebook Digg Stumbleupon Favorites More

 
Powered by Blogger